- \n
- Presentaci\u00f3n.<\/a><\/b>\n
O equipo de Can Bardina.<\/b><\/li>\n
- O capitalismo comunitario.<\/a><\/b>\n
Agust\u00ed Chalaux.<\/b><\/li>\n<\/ul>\n
\n<\/a>Presentaci\u00f3n.<\/p>\n
Queridos amigos:<\/p>\n
Agust\u00ed comezou o ano 2.000 creando un novo documento para repetir, con novas palabras e co seu estilo provocador habitual, o que sempre nos leva dicindo. Que -nun momento en que, gracias \u00e1 tecnolox\u00eda, hai unha aut\u00e9ntica acumulaci\u00f3n de bens materiais- non ser\u00eda nada dif\u00edcil que estes bens chegasen a todos polo simple feito de nacer, se houbese vontade pol\u00edtica de fixar unhas novas leis econ\u00f3micas que tivesen en conta a importancia dos simples consumidores -as persoas dedicadas \u00e1 actividade altru\u00edsta, ou as que non poden ou non queren incorporarse \u00f3 mundo productivo-. Esta proposta \u00e9 imprescindible para a boa marcha da<\/i> econom\u00eda e das sociedades desenvolvidas.<\/p>\n
Neste documento l\u00e9mbranos -cos precedentes hist\u00f3ricos de Bismark, Marx e Lasalle- que a Renta B\u00e1sica<\/b> (RB) a favor de t\u00f3dolos cidad\u00e1ns \u00e9 unha f\u00f3rmula moi rendible para que a econom\u00eda dos pa\u00edses industrializados poida resolver o grave problema dos excedentes de producci\u00f3n (que tantas dores de cabeza proporcionan \u00f3s industriais destes pa\u00edses durante os per\u00edodos de prosperidade e de estabilidade pol\u00edtica).<\/p>\n
Agust\u00ed f\u00edxase particularmente no exemplo do premio Nobel de Econom\u00eda, Maurice Allais; para que sigamos conscientes da hipoteca que pesa -nun momento de dominio do pensamento \u00fanico imposto polos poderes econ\u00f3micos mundiais- sobre os economistas que, incluso cando te\u00f1en intuici\u00f3ns absolutamente creativas, prefiren non desenvolvelas por medo a perder os beneficios que lles sup\u00f3n traballar a prol do sistema imperante. O caso de Allais \u00e9, desgraciadamente, o que se repite cada d\u00eda na universidade, nos servicios econ\u00f3micos dos bancos e nos departamentos de econom\u00eda dos medios de comunicaci\u00f3n. Hai profesionais a mi\u00fado moi preparados e que ven alternativas econ\u00f3micas que axudar\u00edan \u00f3s seus concidad\u00e1ns, pero que optan por calar ou por repetir o discurso suxerido -mediante a garant\u00eda do soldo- polos poderes econ\u00f3micos que os contrataron.<\/p>\n
Maurice Allais traballa sobre a hip\u00f3tese dun capitalismo comunitario como complemento do actual capitalismo. Simplemente prop\u00f3n que deber\u00eda crearse un Banco Comunitario que administrase os saldos que os conta-correntistas non autorizan \u00f3s bancos para que con eles fagan pr\u00e9stamos bancarios segundo o sistema cl\u00e1sico de funcionamento destas entidades. O Banco Comunitario soamente traballar\u00eda cos saldos non dispostos das contas correntes que non entrar\u00edan no circu\u00edto das imposici\u00f3ns a prazo. Unha parte dos saldos das contas que, segundo Maurice Allais, permitir\u00eda \u00f3 Banco Comunitario recuperar a funci\u00f3n social de regulaci\u00f3n da cantidade de di\u00f1eiro mercantil necesaria no mercado. Funci\u00f3n necesaria e imprescindible para asegurar un gran dinamismo econ\u00f3mico, e regulaci\u00f3n que se conseguir\u00eda po\u00f1endo a disposici\u00f3n dos simples consumidores os cartos que necesita unha sociedade minimamente desenvolvida, para absorber os excedentes de producci\u00f3n que o dinamismo econ\u00f3mico xera en tempos de paz.<\/p>\n
Unha outra vez, tr\u00e1tase dunha proposta para resolver o problema das sociedades que xeran m\u00e1is riqueza da que poden absorber os seus axentes productivos. \u00c9 preciso crear mecanismos para que os simples consumidores -axentes de profesi\u00f3ns altru\u00edstas e liberais, grupos marxinados, enfermos, anci\u00e1ns e nenos- poidan integrarse no mercado e dar un novo dinamismo \u00e1 econom\u00eda, posto que ser consumidor \u00e9 unha verdadeira funci\u00f3n de utilidade cando hai excedentes de producci\u00f3n.<\/p>\n
En definitiva, que non se trata de axudar \u00f3s que non traballan por pura beneficencia (como pode propo\u00f1er unha mentalidade paternalista), sen\u00f3n de entender que a propia econom\u00eda -m\u00e1is acusadamente en per\u00edodos de abundancia- necesita \u00f3s que non traballan para que sexan consumidores dos seus excedentes de producci\u00f3n.<\/p>\n
Moi cordialmente, en nome de Agust\u00ed Chalaux.<\/p>\n
O equipo de Can Bardina.
\n(Barcelona, 5 de marzo do 2000).<\/p>\n
\n<\/a>O capitalismo comunitario.<\/b><\/p>\n
1. Os inicios: Bismarck, Marx e Lasalle.<\/b><\/p>\n
Con bastante anterioridade a 1880, Bismarck e Marx xa se comunicaban a traverso do sindicalista Ferdinand Lasalle (1825-1864), tendo chegado a unha comu\u00f1\u00f3n de ideais autopacificantes.<\/b><\/p>\n
\n - O capitalismo comunitario.<\/a><\/b>\n
![\"Karl](\"http:\/\/bardina.blog.pangea.org\/files\/2014\/01\/Karl_Marx.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"Ferdinand_Lasalle\"](\"http:\/\/bardina.blog.pangea.org\/files\/2014\/01\/Ferdinand_Lasalle.jpg\")
<\/a><\/td>\n![\"Otto](\"http:\/\/bardina.blog.pangea.org\/files\/2014\/01\/Otto_von_Bismarck.jpg\")
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n![\"Maurice_Allais\"](\"http:\/\/bardina.blog.pangea.org\/files\/2014\/01\/Maurice_Allais.gif\")
<\/a>Moito antes de que lle concedesen o Premio <\/b>Nobel <\/b>de Econom\u00eda<\/i>, Maurice Allais -\u00f3 igual que moitos outros economistas- constatou que no actual sistema socioecon\u00f3mico, dominado polas grandes instituci\u00f3ns financieiras privadas (bancos, caixas de aforro e compa\u00f1\u00edas de seguros) produc\u00edase un anquilosamento regresivo da econom\u00eda mundial. A raz\u00f3n desta regresi\u00f3n \u00e9 que as instituci\u00f3ns financieiras privadas reciben o di\u00f1eiro privado dun 95% dos asalariados, pero s\u00f3 un m\u00e1ximo do 25-30% destes asalariados te\u00f1en solvencia suficiente para que se lles poidan consentir, con seguridade, os tradicionais pr\u00e9stamos bancarios.<\/p>\n